O inwestycji

Linia kolejowa nr 7 łączy obszary dwóch województw – mazowieckiego i lubelskiego. Ta zelektryfikowana linia o znaczeniu państwowym została wybudowana już w 1877 roku. PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. przeznaczy ponad 3,5 mld złotych na pierwszy etap jej modernizacji, co stanowi największą inwestycję w ramach .

Realizacja projektów „Prace na linii kolejowej nr 7 Warszawa Wschodnia Osobowa – Dorohusk na odcinku Warszawa – Otwock – Dęblin – Lublin, etap I” oraz „Prace na linii kolejowej nr 7 Warszawa Wschodnia Osobowa – Dorohusk na odcinku Warszawa – Otwock – Dęblin – Lublin, etap II” przyniesie pasażerom korzyści w postaci m.in. krótszego czasu przejazdu, wygodnych stacji i peronów oraz wzrostu bezpieczeństwa na trasie. Projekty są współfinansowane przez Unię Europejską w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014–2020.

Linia nr 7 to strategiczny szlak kolejowy dla województwa lubelskiego. Po modernizacji podróż najszybszym pociągiem między Warszawą a Lublinem zajmie około 1,5 godziny. Skrócenie czasu podróży zwiększy atrakcyjność obu regionów. Szybkie połączenie Lublina z Warszawą zwiększa szanse na przyciągnięcie nowych inwestorów i przyśpieszenie rozwoju lokalnej gospodarki. Zmodernizowane tory to zwiększenie prędkości dla pociągów z kontenerami, węglem lub kruszywem. Nowe i przebudowane mosty oraz wiadukty zapewnią płynniejszą drogę przewozu bez zbędnych zwolnień i postojów. Lepiej wyposażone stacje z dodatkowymi torami pozwolą na sprawniejszą obsługę składów towarowych i przejazdów pociągów aglomeracyjnych i dalekobieżnych.

Zakres inwestycji
Zakres etapu I

(Otwock – Lublin)

150 km zmodernizowanych torów

150 km wymienionej sieci trakcyjnej

38 zmodernizowanych stacji/przystanków

2 nowe przystanki: Lublin Zachód, Wygoda

77 zmodernizowanych peronów

11 nowych i 4 zmodernizowane przejścia podziemne

42 zmodernizowanych przejazdów kolejowo-drogowych

13 nowych i 31 zmodernizowanych obiektów inżynieryjnych

383 wymienione rozjazdy

3 nowe Lokalne Centra Sterowania

Zakres etapu II

(Warszawa Wschodnia – Otwock)

15 km nowych i 24 km zmodernizowanych torów

15 km nowej i 24 km wymienionej sieci trakcyjnej

11 zmodernizowanych stacji/przystanków

nowy przystanek: Warszawa Wiatraczna

12 zmodernizowanych peronów

25 nowych i 2 zmodernizowane przejścia podziemne

2 zmodernizowane przejazdy kolejowo-drogowe

7 nowych i 5 zmodernizowanych obiektów inżynieryjnych

64 wymienione rozjazdy

1 nowe Lokalne Centrum Sterowania

Korzyści z inwestycji

Poprawa komfortu podróży – zwiększy się bezpieczeństwo, skróci się czas przejazdu (po modernizacji podróż na trasie Lublin – Warszawa potrwa ok. 90 min.)

Nowoczesna infrastruktura pasażerska - podróżni skorzystają z funkcjonalnych stacji i przystanków, dostosowanych do potrzeb osób o ograniczonej możliwości poruszania się.

Wygodne podróże aglomeracyjne i międzyaglomeracyjne – dzięki dodatkowym torom zwiększą się możliwości ruchu pasażerskiego, możliwe będzie również zwiększenie liczby połączeń.

Wzrost bezpieczeństwa użytkowników dróg i kolei - dzięki modernizacji przejazdów i nowoczesnemu systemowi zarządzania ruchem kolejowym.

Modernizacja pozwoli również na lepszą ochronę środowiska naturalnego wzdłuż linii.

Efekty inwestycji
Na infografice widoczne są zdjęcia, które przedstawiają efekty inwestycji na zmodernizowanych stacjach oraz obiektach kolejowych w Otwocku, Dęblinie, Garwolinie oraz Lublinie.
Otwock
Na infografice widoczne są zdjęcia, które przedstawiają efekty inwestycji na zmodernizowanych stacjach oraz obiektach kolejowych w Otwocku, Dęblinie, Garwolinie oraz Lublinie.
Wiadukt na ul. Majowej w Otwocku
Na infografice widoczne są zdjęcia, które przedstawiają efekty inwestycji na zmodernizowanych stacjach oraz obiektach kolejowych w Otwocku, Dęblinie, Garwolinie oraz Lublinie.
Wiadukt na ul. Balonna w Dęblinie
Na infografice widoczne są zdjęcia, które przedstawiają efekty inwestycji na zmodernizowanych stacjach oraz obiektach kolejowych w Otwocku, Dęblinie, Garwolinie oraz Lublinie.
Garwolin
Na infografice widoczne są zdjęcia, które przedstawiają efekty inwestycji na zmodernizowanych stacjach oraz obiektach kolejowych w Otwocku, Dęblinie, Garwolinie oraz Lublinie.
Lublin Główny
Na infografice widoczne są zdjęcia, które przedstawiają efekty inwestycji na zmodernizowanych stacjach oraz obiektach kolejowych w Otwocku, Dęblinie, Garwolinie oraz Lublinie.
Lublin Zachodni
Historia linii nr 7

Protoplastką linii kolejowej nr 7 jest jedna z pierwszych linii w Królestwie Polskim – Kolej Nadwiślańska. Była to szerokotorowa linia kolejowa, łącząca zabory rosyjski i pruski. W tamtych czasach miała ona znaczenie zarówno gospodarcze, jak i militarne, łącząc Wołyń z twierdzami w Dęblinie, Warszawie i Modlinie. W 1918 roku, po odzyskaniu niepodległości, linia stała się ważnym elementem Warszawskiego Węzła Kolejowego. Po zakończeniu drugiej wojny światowej, ruch na przygranicznym odcinku „siódemki” został ograniczony do przewozu towarów, a międzynarodowe przewozy pasażerskie zostały wznowione dopiero po uzyskaniu niepodległości przez Ukrainę. Obecnie linia kolejowa nr 7 jest jedną z ważniejszych międzynarodowych linii kolejowych w Polsce.

Ważniejsze daty
sierpień 1877
otwarcie Kolei Nadwiślańskiej (Mława – Warszawa – Lublin – Kowel)
1918
zwężenie rozstawu torów do norm europejskich
sierpień 1936
uruchomienie pierwszego zelektryfikowanego odcinka Pruszków – Otwock
lipiec 1946
ponowne uruchomienie linii po zniszczeniach wojennych
styczeń 1958
uruchomienie zelektryfikowanego odcinka Otwock – Pilawa
listopad 1968
uruchomienie zelektryfikowanego odcinka Pilawa – Lublin
1991
wznowienie międzynarodowego ruchu pasażerskiego z Ukrainą
czerwiec 2017
rozpoczęcie największej w historii modernizacji linii
2022
planowane zakończenie prac

„Dzień jest nader ważnym, pierwszorzędne znaczenie mającym, w historii rozwoju ekonomii krajowej. Jak Wisła, pani rzek, przybierając z obu swych brzegów w drobne strumienie, rzeczułki i rzeki unosiła do Bałtyku zboże (…), tak dzisiaj droga żelazna, w pobliżu jej nurtów biegnąca, i od jej nazwiska swym mianem opatrzona, z rozlicznych traktów i dróg zbierać będzie płody i produkty, ażeby je wyprawić na rynki i targowiska handlowe. Droga Żelazna Nadwiślańska (…), głównej swej linii czterysta dwadzieścia sześć wiorst licząca, to największa nasza arterya komunikacyjna, to droga ze wschodu na zachód, największy łącznik Morza Czarnego z Bałtyckim”

– „Gazeta Lubelska”, sierpień 1877 r.

Kolej Nadwiślańska „przywiozła” do Lublina gospodarczy i kulturalny rozwój. Pociągami przyjeżdżała tutaj śmietanka kulturalna i towarzyska: artyści, dziennikarze, przedsiębiorcy, politycy. Także Nałęczów, do którego prowadziła droga od obecnej stacji Sadurki, zyskał uznanie i sławę dzięki przyjazdom, właśnie Koleją Nadwiślańską, znanych twórców, takich jak np. Stefan Żeromski. Wrażenia z przejazdu późniejszy pisarz zawarł we fragmencie swojej powieści „Ludzie bezdomni”, gdzie m.in. opisuje podróż pociągiem niesfornego Dyzia.

[żródła: Krótka historia kolei w Warszawie. 1877: Kolej Nadwiślańska; Kurier Kolejowy]